Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB), çocukların dürtülerini kontrol etmede, dikkatlerini uzun süre tek bir konuya odaklamada ve fiziksel olarak sakin kalmada zorlandıkları nöro-gelişimsel bir durumdur. Özellikle dijital uyarım bolluğu, DEHB belirtilerini daha da tetiklemektedir. Sınıfta ve evde doğru çevresel düzenlemeler ve pedagojik yaklaşımlar geliştirilmediğinde, bu durum çocukta akademik başarısızlık ve dışlanmışlık hissi yaratabilir.
1. Dikkat Dağınıklığına Karşı Çevresel Düzenlemeler
DEHB olan bir çocuğun çalışma alanı minimum düzeyde uyarana sahip olmalıdır. Çalışma masasının üzerinde sadece o an çalışılacak dersin materyalleri bulunmalı, masanın konumu pencereye veya odaya değil, boş bir duvara dönük olmalıdır. Çalışma seansları çocuğun yaş grubuna göre 15-20 dakikalık kısa periyotlara bölünmeli, aralarda fiziksel enerjilerini atabilecekleri (esneme hareketleri, kısa yürüyüşler) molalar verilmelidir.
"DEHB'li bir çocuğa 'odaklan' demek, miyop birine 'daha iyi bak' demek gibidir. Çözüm baskı yapmak değil, odaklanmayı kolaylaştıracak dışsal yapılar kurmaktır."
2. Davranışsal Takip ve Olumlu Pekiştireçler
DEHB yönetiminde rutinin gücü çok büyüktür. Günlük planlar görsel şemalarla çizilerek odasına asılmalı, tamamlanan görevlerin yanına çıkartma (sticker) yapıştırılarak somut bir başarı hissi yaratılmalıdır. Negatif eleştiriler veya cezalar yerine, olumlu davranışların anında fark edilip sözel olarak övülmesi dürtü kontrolünü geliştirmede en etkili yöntemdir. Okul rehberlik servisi ve sınıf öğretmeniyle kurulacak sıkı iş birliği sürecin başarısını garantiler.